Адам қарады: 64 | Жарияланды: 2020-07-05 03:32:26

Көктемді күту

Естідің бе құстардың сайрағанын,

Елең-алаң; құлақ сап ойланамын –

Өз тілінде зар айтып, дұға етеді,

Мен оянам түскенде түн етегі:

Ай жеңінен көрініп сүйрік саусақ –

шыбық ұшы. Ал талдар – сүйек, қаңқа;

көре алмаған ет бітіп, бүр ашуын,

Қайтқан қыстың маған бер бір ашуын...

Ренжімесін сарыла күткен көктем,

Сәл суыса өсектеп өткен, кеткен,

Үсіген бұ Наурыз ай –

гүл төркіні 

құшағымда жылынып, Күнге еркеле...

Не айтайын, көкем-ау, сен кеткелі,

Не жоғалтып, не таптым мен көктегір,

Әйтеуір бір тұмаға шөлдейді екем,

сендей сұлу, сендей пәк, сендей көркем,

маған керегі тыныштық...

әр тынысым –

қауыз-бүр,

ал сөздерім – бір-бір құсым;

Жаным – көктем,

ал көң(і)лім – Күн боп атса,

әйнегінен көзімнің нұр таратып...

Көлеңкесі сейіліп қабағымның,

Көктем күліп тұрар ма ед қарағымда...

 

 

Қазақ тілінде жазылған